مجموعه لباس مردانه لویی ویتون بهار 2025

از سیاه، قهوه‌ای تیره، قهوه‌ای، قهوه‌ای روشن، بژ، کمی خاکستری… و بژ روشن و در نهایت به سفید… این ادای احترام به انسان‌ها بود.» فارل ویلیامز پس از نمایش پرفروش لباس‌های مردانه لویی ویتون که کلیدوسکوپ پیچیده‌ای از خروجی طراحی خانه را در یک روایت گسترده‌تر رمزگذاری می‌کند، گفت که هیچ کدی برای رمزگشایی نیاز ندارد.

ویلیامز در پیش نمایشی گفت که نزدیک شدن به المپیک 2024 پاریس (“زمانی که جهان تماشا خواهد کرد”) بود که برای اولین بار از شکل این نمایش الهام گرفت. با این حال، این یک رویداد قریب الوقوع دیگر، انتخابات زودهنگام فرانسه بود که به ارائه امشب شور خاصی بخشید. چک آبی، سبز و مشکی که در حدود 70 نگاه بسیار برجسته بود، بر اساس الگوی مورد استفاده در چمدان ایجاد شده برای Air Afrique، شرکت هواپیمایی سراسر قاره‌ای که از دهه 1960 تا سال 2002 فعالیت می‌کرد، بود. این نام اخیراً به عنوان یک وسیله ای برای بحث و طراحی دیاسپوریک در اینجا در پایتخت فرانسه توسط گروهی از خلاقان از جمله Lamine Diaoune، Djiby Kebe، Jeremy Konko، و Ahmadou-Bamba Thiam، که همگی در کنار ویلیامز روی این مجموعه کار کردند. او گفت: «همه آنها به وطن ما، وطن گونه ها احترام دارند. طرز فکر آنها در مورد چیزها بسیار زیبا است… و می دانید، همه رنگ ها از سیاهی می آیند.

از ظاهر 1 تا ظاهر 66، رنگ مجموعه و رنگ پوست مردانی که آن را پوشیده بودند، همانطور که ویلیامز در نقل قول ابتدایی بیان کرد، به طور گسترده پیشرفت کرد. سپس، از نگاه 67 تا پایان، آن تکامل خطی به طور مجاورت آمیخته، ترکیبی و متنوع تر تغییر کرد: چند فرهنگی. این الگو در لباس‌هایی که به عبارات اپیزودیک استتار ویلیامز باز می‌گشتند، که در اینجا شامل نمایش‌های پیکسلی از پوست مار پیتون یا نقشه جهان با آفریقا در مرکز آن بود، منعکس شد. نسخه‌ای از دمیر خانه وجود داشت که چک‌های قهوه‌ای کم‌رنگ‌تر آن روی چرم چاپ شده بود یا روی ژاکارد با دانه‌های رنگی رنگی پوشانده شده بود. دو ظاهر چرمی پانل توپ فوتبال به بازی جهانی اشاره دارد.

ما در محوطه خانه یونسکو زیر آسمانی پر از ابرهای کم ارتفاع و متحرک بودیم که تهدید می کرد اما هرگز باران نمی بارید. وزش تند باد، پرچم های جهان را که در پشت کره زمین 15 متری یونسکو برافراشته اند، نگران کرد. به طور کلی، این مجموعه بین دو پارادایم شخصیت تقسیم شده است، دیپلمات و دانشجو. این به عنوان وسیله نقلیه به ویلیامز و تیم مردان LV اجازه داد تا زیر ژانرهای مختلفی از لباس مردانه را بررسی کنند، که در آن لایه‌های متعددی از جزئیات دقیق ساخته شده بود. با این حال، اینها اغلب خودشان در نگاه اول هم به دلیل مقیاس محض این نمایش و هم به دلیل غریزه استتار نیمه مبهم بودند. همانطور که ویلیامز گفت: “هدف در اینجا این است که آنقدر بلند نباشیم، بلکه در جزئیات بسیار عمدی باشیم. ما در فرهنگی زندگی می کنیم که بزرگ نمایی و کوچک نمایی می کند. بنابراین می‌خواستم اینطور باشد که وقتی روی بخیه زوم می‌کنید و پارچه شبیه هر چیزی باشد که قبلاً دیده‌اید یا احساس کرده‌اید. و وقتی بزرگنمایی می کنید، می فهمید که ما دنیا را دوست داریم.»

منبع